مروارید جان

آی اقیانوس... در انتظار من باش

و گوهر هایت را در عمیقترین مرجانها پنهان کن

میآیم به چیدن نوری که در اعماق جانت برام اندوخته ای..

و می دانم ، می دانم که

"هیچ صیادی هرگز در جوی حقیری که به گودال می ریزد، مرواریدی صید نخواهد کرد"*

 

دوباره نوشت: تقدبم به زنی که میرفت تا کودکان آینده اش بمیرند...

مهربان دوست!

شاید کمتر کسی بداند این یک ماه پرتلاطم پرعذاب برای تو بیشتر از نه ماه انتظار مادران باعث تعالی و رشد بوده است.

تویی که با قلب پاک، روح متعالی و جان فداکارت ارزش والای مادر بودن را کسب کرده ای

جسم بازیافته ات را دوست بدار و کودک آینده ات را از همین حالا در آغوش بگیر و بجای من ببوس.

 

* فروغ فرخزاد 

/ 0 نظر / 5 بازدید